Í könnunarleik er eingöngu notast við verðlausan efnivið, efnivið eins og tölur, rennilása, teppabúta, pappahólka, áldósir, tvinnakefli, fjörugrjót, plastflöskur, lykla og rúllur. Í leiknum fá börnin tækifæri til að kanna og rannsaka hlutina á eigin forsendum, vera litlir vísindamenn. Þau gera ýmsar tilraunir og prófa hvaða eiginleikum hlutirnir eru gæddir. Meðal þess sem þau átta sig á í gegnum leikinn er hvað er líkt og ólíkt, að hlutir haldi jafnvægi og að hlutirnir hafa óendanlega möguleika. Einbeiting barnanna eflist og grunnur að því að finna lausnir myndast. Hlutverk starfsmanns í leiknum er fyrst og fremst að raða upp hlutunum í byrjun leiktímans og svo að halda sig til hlés. Afskipti hans eru eins lítil og mögulegt er. Hann grípur einungis inn í ef nauðsyn krefur og reynir að tala sem minnst við börnin (Goldschmied, E. og Jackson, S. 2004).
Goldschmied, E. og Jackson, S. (2004). People under Three, Young Children in Day Care
(2nd edition), London: Routledge.